Trúnaður í lífi og dauða

Bjarni veltir fram spurningu sem er athyglisverð. Ég er hins vegar ekki að velta henni fyrir mér frá mínu sjónarhorni. Hvað verður um gögnin mín ef ég dey skiptir mig engu máli þar sem að ég verð dauður og þar að leiðandi alveg fullkomlega sama um afdrif þeirra.

Hins vegar eru ekki allir notendur mínir sammála mér. Ég þarf því að mynda mér skoðun sem kerfisstjóri á því hvað ég ætla að gera ef notandi deyr og ættingjar banka uppá. Ég er nefnilega ekkert viss um að þetta sé svona einfalt að ég afhendi bara lykilinn af öllu draslinu.

Mikið af þeim gögnum sem mér er treyst fyrir eru trúnaðarmál og ég sé ekki að þótt eigandi þeirra falli frá, þá hætti þau að vera það. Eða er það allt í lagi að ríkið, læknar, bankinn, o.s.frv. opni öll gögn við fráfall einstaklings?

Lagaleg staða mín er ljós. Samkvæmt lögum um rafræna þjónustu heyrir það undir íslensk lög ef að þjónustan er rekin af einhverjum með “staðfestu á Íslandi”. Svo að ég á von á því að íslensk lög gildi. :-)

Samkvæmt íslenskum lögum um persónuupplýsingar eru þær áfram trúnaðarmál þótt persónan deyi. Svo það hlýtur líkt að gilda um trúnaðarupplýsingar?

Eins og ég sé þetta skiptast gögn í mismunandi flokka:

1. Gögn og tölvupóstur fyrirtækjanotenda.

Hér erum við að tala um hýsingar og tölvupóst notanda í starfi hjá fyrirtæki sem er í viðskiptum við mig. Hérna sé ég ekki annað en að fyrirtækið geti réttlega krafist þess að póstur og hýsing opnist þótt notandi andist. Ég reikna því ekki með því að þurfa að vera með vesen hér.

2. Ólæst blogg notenda.

Sem er hvort eð er allt opið út á netinu og ég sé enga hindrun á því að verða að hverskyns óskum þeirra sem koma að dánarbúi.

3. Læst blogg notenda.

Þetta verð ég að líta svo á að sé trúnaðarmál og ég efast um að ég léti neinum þetta í té nema til kæmi dómsúrskurður. Kannski ef ég þekkti vel til aðstandenda og við könnun á notendastýringum þætti mér þetta meinlaust, eða ég mæti það svo að það þjónaði hagsmunum notanda?

Í alla staði held ég að ég líti svo á að það sem er skrifað bakvið lykilorð séu trúnaðarupplýsingar og samkvæmt upplýsingalögum halda þær áfram að vera það við dauða.

Það er vert að íhuga að í læstu bloggi gætu t.d. vel verið færslur sem eru særandi fyrir aðstandendur notanda og/eða aðrir hlutir sem þeim var aldrei ætlað að sjá. Það eru margir vinklar á þessu og mjög margir þeirra eru ófrýnilegir.

4. Tölvupóstur notanda.

Tölvupóstur er sömuleiðis algjört trúnaðarmál. Ég verð setja hann undir sama hatt og læst blogg.

Fyrir utan að hlíta hverjum þeim dómsúrskurði eða valdaplaggi sem mér er boðið hlýt ég að þurfa að taka mér einhverjar undantekningar á þessu. T.d. til þess að viðhalda eðlilegri þjónustu, verja eigin réttindi, eignir og hagsmuni, eða verja öryggi almennings.

Ég held að það sé ljóst að það er nauðsynlegt fyrir mig að gera ráðstafanir. Sennilega dugar að skrifa einhverskonar þjónustuskilmála og kynna þá notendum. Ég vil síst af öllu vera ósanngjarn en ef ég er ábyrgur fyrir því að geyma leyndarmál þá hlýt ég að þurfa að virða þann trúnað áfram þótt hinn aðilinn hverfi frá.