Ó þú fagra gleði
Fagra gleði, guða logi,
Gimlis dóttir, heill sé þér.
Í þinn hásal, hrifnir eldi,
heilög gyðja komum vér.
Þínir blíðu töfrar tengja,
tískan meðan sundur slær;
allir bræður aftur verða
yndisvængjum þínum nær.
Mattías Jochumsson snaraði þessu víst yfir. Hvernig var það, kláraði hann ekki verkið? Er ekki allt heila klabbið til? Ef svo er, hvernig kemst maður í safaríkt gumsið? Eru ekki einhverjir góðhjartaðir bókasafnsfræðingar til í að aðstoða ljóðaþyrstan vísnaunnanda (mig)?
3 ummææli við “Ó þú fagra gleði”
Ok, þú baðst um það. Þú ert með fyrsta erindið þarna, á eftir því kemur þetta:
Kór:
Dansið heimar himinglaðir;
hingað, veröld, þiggðu koss!
yfir sólna sól og oss
sannlega lifir góður faðir!
Hver þann dýrgrip hefir hlotið,
hjartans vin að eiga sér,
hver, sem festi fríðan svanna,
fagran syngi nú sem vér, -
já, hver aðeins eina sálu
eignar sér um víða storð, -
hinn, sem enga á, skal kveðja
angurstárum þetta borð!
Kór:
Vor hinn helgi hringur, bræður,
hylli lög þess ástar-bands,
or oss leiðir hátt til hans,
sem frá himni heimi ræður!
Gleði fyrir allt, sem andar,
allífs-brjóstið, móðir vor;
allir góðir, allir vondir
elta gleði blóma-spor.
Oss hún veitir vín og kossa,
vinar-faðm, sem tryggð ei brá,
munað gaf hún minnsta ormi,
mesta seraf Guð að sjá.
Kór:
Krýpur lífsins lið að moldu?
Lyft þér, sál, til Skaparans;
leita hátt til himna-ranns,
hann er ofar engla-foldu.
Gleði heitir lífsins ljúfa
leynifjöður mjúk og sterk,
hún er máttarhjól, er hreyfir
heimsins mikla sigurverk;
lokkar blóm úr lilju-kvisti,
leiðir sól um stjörnu-frón,
sveiflar ægi-sveimi hnatta,
sem er hulinn spekings sjón.
Kór:
Glatt um hæstu himinleiðir
hennar sólir renna braut:
galðir áfram gegnum þraut,
bræður, sem á sigurskeiði!
Gegnum sannleiks guða-spegil
glatt hún brosir náms í raun,
léttir dygða bratta brekku,
bendir hýrt á sigurlaun;
hátt á trúar himintindi
hennar fána margur leit,
og í gegnum grafar sprungur
gyðjan skín í engla-sveit.
Kór:
Mæðist eigi, lönd og lýðir,
líðið sakir æðra heims,
ofar sölum sólar-geims
Guð, sem launar, sést um síðir.
Guðum ei oss gefst að launa,
gott er samt að líkjast þeim.
Hryggð og angur, hrindið fargi,
hingað í vorn glaða sveim!
Gleymist heiftir, hróp og reiði;
haturs-óvin taki sætt;
ekkert tár han auga mæði,
allt hans sálar-stríð sé bætt!
Kór:
Vorar skuldir verði máðar;
veröld öll í friði og sátt;
bræður ofar himnum hátt
Drottinn þá, sem náða, náðar.
Gleði leiftrar ljúf í skálum,
lagar brennur heilög glóð;
drekkum mildi víga-vörgum,
vonarlausum hetju-móð.
Upp úr sætum, svinnir bræður,
sveipum kransi gleði-bál;
hornabrim til himins gjósi:
herra lífsins þessi skál!
Kór:
Þeim, sem lof og þakkir ljóða
þúsund sólna regin-tjöld,
engla-her og anda fjöld
skál sú helgist hinum góða!
Hetju-þrek í hörðum raunum,
hjálp, er aumur þráir bót,
haldinyrði unnum eiðum,
einurð móti vin og þrjót,
drenglund fyrir sjóla-sæti,
sveinar, þó að kosti blóð:
afreks-mönnum sigursveiga,
smán og refsing lyga-þjóð!
Kór:
Ekkert hring vorn helgan rýri;
heitum trú við gullið vín;
allir haldi eiða sín;
sverjum það við stjörnu-stýri!
Urður skrifaði 10.11.2004 20:11
Afsakið að ég skuli grípa svona fram í. Mér hefur alltaf þótt það hálfgerð ókurteisi að lesa annarra manna persónulegu hugleiðingar, en nú eru bara allir að þessu, þannig að ég farinn að hallast að því að þetta sé bara málið
En að jesúdrengnum og vælukjóanum Matta Joch, þjóðskáldinu okkar. Ég held að það væri hægt að betrumbæta þennan leirburð verulega með hjálp Rímorðabókar Borgars. Ég sá til dæmis að það sem rímar við "dag" er t.d. Haag, moldarflag, sjúkrasamlag og bráðabirgðafyrirkomulag. Geri aðrir betur. Til hamingju.
doddi skrifaði 12.11.2004 16:05
U: Takk fyrir þetta. Vona að það blæði ekki mikið úr puttunum. ;-)
D: Þetta er varla hnýsni á meðan maður er með kopinn fyrir allra augum úti á hlaði. Sem rýmar einmitt við innsiglaði, Bessastaði, Lögbirtingablaði, endurspeglaði, þjófnaði... og mörg önnur :-)
Borgar skrifaði 16.11.2004 17:38