Þrífætlingarnir frá Mars
Ég er að hlusta á plötu sem ég hef ekki heyrt í langan langan tíma. Jeff Wayne's War of the Worlds. Lítið svosem um það að segja annað en að þetta veldur heitri notalegri nostralgískri tilfinningu. Já og svo langar mig að reyna að ná Thunderchild SZ3540 sándinu í einhverju lagi einhvern tímann… Held að það sé alveg vonlaust að láta sig dreyma um að eignast svoleiðis græju. :-P
Hvað um það. Ég fór að velta fyrir mér þessu fyrirbæri, þrífætling. H. G. Wells kynnir þetta svona í War of the Worlds:
Giants in armour, sir. Hundreds of feet high. Three legs and a body like luminum, with a mighty great head in a hood, sir.
"What confounded nonsense!" er þessu svarað um hæl. Ég fór nefnilega líka að efast um að þetta væri annað en "confounded nonsense". Hvernig mundi þrífætlingur geta gengið? Hann hefur ekki sama jafnvægiskerfi og tvífætlingur. Vegna þess að þyngdinni er skipt í þrjá hluta, þriðjungur á hvern fót, mundi hann einfaldlega síga niður á þá hlið sem ætti fótinn sem væri reynt að lyfta. Ég er að reyna að sjá fyrir mér einhverskonar kerfi byggt á hallapælingum, en gengur illa.
Veit einhver hvort þetta er hægt? Og ef þetta er hægt, af hverju er ekki til þrífætt dýrategund?
9 ummææli við “Þrífætlingarnir frá Mars”
Hvernig getur tvífætlingur þá gengið? Jú með því að flytja þyngdina yfir á þann fót (eða í tilviki þrífætlingsins, fætur) sem hann (eða hún ;-) er ekki að lyfta þá stundina. Ég sé ekki fyrir mér að þetta ætti að vera mikið flóknara en í tilviki tvífætlinga. Þrífætlingur hefur hins vegar þann ótvíræða kost að geta staðið kyrr án þess að þurfa stöðugt að breyta um stöðu til að halda jafnvægi (ferfætlingar eru ekki einu sinni eins hentugir, allavegana á ójöfnu yfirborði) Ástæðan fyrir því að maður sér engar þrífættar lífverur er sennilega sú að flestar ef ekki allar lífverur eru symmetrískar í uppbyggingu sem gengur illa upp með þrem (eins) útlimum.
Ingó skrifaði 27.9.2003 13:01
Ekki flóknara? Pældu aðeins í þessu. Þú hefur sett upp þrífót. Þú hefur labbað. Þetta er bara ekkert sem yfirfærist bara sisvona. Þegar þú labbar notarðu allan búkinn á þér til þess að færa þyngdina. Þar að auki erum við ylfetar. Þ.e.a.s. við notum fæturna á okkur til þess að laga jafnvægið, eitthvað sem ferfætlingar (táfetar) þurfa ekki að gera.
Klassískir þrífætlingar hafa í fyrsta lagi engan efri búk til þess að nota sem jafnvægislóð. Í öðru lagi eru þeir nánast aldrei með fætur heldur bara leggi. Í þeim fáu tilvikum sem þeir eru hannaðir með fætur eru þeir litlir og mundu ekki breyta neinu nema kannski að leggirnir mundu ekki sökkva í mjúkan jarðveg.
Eins ég sé þetta er u.þ.b. öll pælingin með þrífæt(ling)i er að fá eitthvað til þess að standa kyrrt á ójöfnu. Þrífætlingur getur ekki lyft löpp vegna þess að hinar tvær geta aldrei dreift þunganum og haldið jafnvægi saman. Proove me wrong! ;-)
Borgar skrifaði 27.9.2003 23:53
Það er hægt að ganga á stultum án þess að hafa neinar iljar. Þrífótur hefur auk þess engan snúningslið við útlimina, þ.e. þeir eru fastir í afstöðu hver við annan. Þrífótur undir myndavélar getur því ekki labbað aðallega vegna þess að hann er ekki hannaður til að labba.
Kristleifur skrifaði 28.9.2003 10:00
Sumar kengúrutegundir nota sterkan halann sem ganglim í vissum tilvikum og má því segja að þær séu þrífættar í raun.
Kristleifur skrifaði 28.9.2003 11:30
Borgar reit: "Þrífætlingur getur ekki lyft löpp vegna þess að hinar tvær geta aldrei dreift þunganum og haldið jafnvægi saman". Pointið mitt er það að tvífætlingar geta þetta ekki heldur án þess að mjög flókið jafnvægiskerfi spili inn í. Þegar við göngum erum við í raun að detta í hverju skrefi, hinn fóturinn kemur okkur bara til bjargar. Eða eins og animation meistarinn Richard Williams orðar það: "Walking is a process of falling over and catching yourself just in time. If we don't put our foot down we'll fall flat on our face. We're going through a series of controlled falls" Þess vegna er svona fáránlega erfitt að búa til tvífætt vélmenni, tvífætt jafnvægiskerfi er svo gríðarlega flókið fyrirbæri. Þegar við göngum kippum við heldur ekki fætinum undan okkur, við notum hann fyrst til að "ýta" þyngdinni yfir á hinn fótinn áður en við stígum fram. Þrífætlingur gæti gert það sama. Fyrst lyftir hann búknum með þeim fæti sem á að stíga með og svo er honum stigið fram, áður en búkurinn tapar "jafnvæginu". Kannski ég setjist fyrir framan XSI og reyni að búa til dæmi um hvað ég er að meina ;-)
Ingó skrifaði 28.9.2003 13:10
"Walking is a process of falling over and catching yourself just in time. If we don't put our foot down we'll fall flat on our face. We're going through a series of controlled falls"
The words of a true asshat. Allir ófatlaðir geta rengt þetta með því einfaldlega að stoppa í miðju skrefi. Við erum svo sannarlega ekki að detta þegar við göngum. Það á kannski við um lítil börn, en ekki um fullorðið fólk. Allan tíman sem þú hefur aðra löppina í skrefi ertu í jafnvægi á hinni.
Þetta er spurning um að dreifa þyngdinni. Eitthvað sem ég held að þrífætlingar geti ekki gert almennilega.
Allir segja að trífætlingar gætu gengið, en enginn getur útskýrt! Ég er að springa úr frústrasjón.. ;-)
Borgar skrifaði 28.9.2003 21:21
Víst erum við sídettandi. Það er átak að stoppa í miðju skrefi og maður stoppar ekki á stundinni heldur fer smá tími í það, þegar þyngdin er færð. Maður getur ekki stoppað hvar sem er í skrefi.
Prufaðu bara!
En mönnum hefur einmitt gengið betur að búa til labbivélmenni eftir að þeir föttuðu þetta - og þetta er eins og að hjóla, það er auðveldara að hjóla hratt heldur en hægt. Rökin þín gegn þrífætlingum ættu alveg eins að gilda um tvífætlinga...
Bjarni Rúnar skrifaði 29.9.2003 0:07
Já, ég er búinn að vera að reyna það. Þarf eiginlega að gera frekari tilraunir. Held að ég sleppi því samt núna. Undarlegir menn að gera tilraunir með göngulag sitt kl. 4 um nóttu gætu verið hirtir upp af lögreglu ;-)
Ég er annars sammála því að dettimekanisminn er til staðar og við notum hann. Hann er bara ekki endilega nauðsynlegur til þess að labba. Hann er hins vegar undirstaða þess að hlaupa svo og "göngu" sumra lífvera (td. kengúra og ferfætlinga sem tapað hafa útlim).
Held annars að ég sé loksins búinn að ná því hvernig þetta er leyst og geri ráð fyrir því að pósta um það á morgun.
Borgar skrifaði 29.9.2003 4:03
Honda vélmennið ASIMO leysir gönguvandan með því að svindla smá. Hönnuðir hans láta hann ganga með því að flytja þyngdina ofuvarlega milli leggja eins og hjá línudansara. Ef þið prófið sjálf að ganga eftir ímyndaðri línu takiði eftir því að þið eruð ekki að nota þetta "detti" prinsipp og getið þess vegna stoppað hvar sem er í skrefinu.
Ég var BTW að posta animation á HTTP://www.undraland.com/ingo þar sem ég sýni tvær aðferðir sem mér finnst að gætu gengið upp.
Ingó skrifaði 29.9.2003 14:30