Kjarnorkuógnin

Það er stutt í það að storknað hraun muni renna á ný.
Það er stutt í það að jöklar okkar munu breytast í gufuský.

Samkvæmt góðum vini mínum sem er um eðlisfræði mun fróðari en ég eru ansi litlar líkur á að spá Bubba & Utangarðsmanna komi til með að rætast. Það þarf nefnilega svo mikinn kraft til þess að bræða 1 stk. jökul að atómbomburnar okkar eiga lítinn möguleika á öðru en að búa til tímabundna smápolla á þeim… en hitt gerir auðvitað betri texta.

Kjarnorkuógnin er víst ennþá til - það sá ég glögglega í sjónvarpinu um daginn. Forseti Bandaríkjanna, George W. Bush, stóð fyrir sameinuðu þjóðunum og messaði um mikilvægi þess að stöðva Saddam Iraksforseta í að smíða sér nucular bombu.

Ef ég hafði einhverjar efasemdir um heimsku Bandaríkjaforseta fyrir, eru þær nú algerlega á braut. Ég er ekki hræddur við Saddam, ég er ekki hræddur við kommúnistana, ég er ekki hræddur við neitt af illum öflum heimsins nema erkifíflið sem stjórnar heiminum í krafti vopna sem heita nöfnum er hann getur ekki borið fram.