Ojj, rotta!

Það eru flestir sammála um að rottur séu einhver ógeðslegustu kvikindi sem skriðið hafa á yfirborði jarðar. Rottur skríða um í klóakrörum og niðurföllum stórborga og éta lífrænan úrgang á ruslahaugum. Svo eru þær líka með ógeðslegt hárlaust skott.

Mig langar mikið í gælurottu og hefur langað í nokkurn tíma. Ekki nokkur maður sem ég hef talað við skilur mig að vilja hafa svona ógeðslegt skítugt dýr nálægt mér og það þýðir lítið fyrir mig að reyna að útskýra. Mig langar þó að benda á þetta og þá staðreynd að gælurottur eru til af mismunandi tegundum/afbrigðum og engin þeirra er alin upp í klósetti.

Allir vita að rottur eru greindustu nagdýrin, þær eru reyndar nógu klárar til að vera sennilega greindasta gæludýr sem hægt er að eiga. Þær eru mannelskar, fjörugar og þrifalegar (ó já!). Eina vandamálið er að þær hafa illt orð á sér fyrir að búa í skítnum.

Mér finnst synd að svona merkileg dýrategund skuli sæta þessum fordómum. Rottur bjuggu ekki til skítinn sem þær eru kenndar við, það vorum við, hárlausi apinn. Án óþrifnaðar okkar væru rottur bara enn eitt nagdýr náttúrunnar.

Ef einhver lesenda veit hvar hægt er að komast í kynni við rottur á Íslandi, annarstaðar en sem meindýraeyðir, vinsamlegast láttu mig vita.